‘Ο,τι και να πω……


Εδώ και χρόνια διαβάζω για συναυλίες που παρακολούθησαν κάποιοι στο εξωτερικό και ομολογώ πως πολύ τσατιζόμουνα μ’ αυτή την ιστορία, σε σημείο να φτάσω να ορκιστώ (σχεδόν) πως δεν επρόκειτο ποτέ να κάνω το ανάλογο. Ποτέ μη λες ποτέ όμως. Εξ’ άλλου ο λόγος αυτών των γραμμών δεν είναι να πουλήσω μούρη (πχ ‘προχθές ήμουνα Ζουαζιλάνδη κι έβλεπα Arcade Fire, χθες Ανατολικό Τιμόρ για την επανασύνδεση των Blur και αύριο θα είμαι Καζακστάν για Amy Winehouse’), αλλά για να σας πω πως πέρασα τις φετινές καλοκαιρινές διακοπές μου (οι οποίες ,όπως και των άλλων παιδιών του προγράμματος μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού, ένεκα Σεπτεμβρίου…). Αντί λοιπόν να πάρω το κουβαδάκι μου και να την αράξω σε μια παραλία κάνοντας τίποτα, αποφάσισα να πάρω τ’ αυτοκίνητο (καίει αμόλυβδη, αλλά αυτό είναι ό,τι πιό σύγχρονο θα βρείτε πάνω του) και να τραβήξω κατά Ρώμη μεριά με σκοπό να δω την πόλη και τη συναυλία του Bruce Springsteen. Όπως λέει και ο τίτλος ό,τι και να πω γι’ αυτό που έζησα το βράδυ της 19ης Ιουλίου στο Ολύμπικο της Ρώμης απλά δεν μπορεί να περιγραφεί. Για να μην τα πολυλογώ αν σας αρέσει αυτή η μουσική και έχετε τη δυνατότητα να ξοδέψετε ολάκερα τα λεφτά των διακοπών σας για να Τον δείτε απλά κάντε το, ειδικά αν δεν Τον έχετε δει ζωντανά. Έμαθα πως ο Γιάννης Πετρίδης που παρακολούθησε κι αυτός τη συναυλία είπε από την εκπομπή του πως ακόμα δεν έχει συνέλθει-το ίδιο κι εγώ. Τα κομμάτια που έπαιξε ακολουθούν-συνολική διάρκεια 3 ώρες-κοινό εκστασιασμένο (θα ταίριαζε καλύτερα μία ‘κακιά’ λέξη που αρχίζει από κ) και σαφώς εκδηλωτικότερο από οποιοδήποτε ελληνικό (είναι περίεργο πως δε μιλάνε ούτε λέξη αγγλικά και ξέρουν απ’ έξω όλους τους στίχους). Ας σταματήσω εδώ καλύτερα. Πάντως αν μπορείτε κάντε το-θα το θυμάστε σ’ όλη σας τη ζωή.

Badlands (κλάμα)
Out in the Street
Outlaw Pete
No Surrender (περισσότερο κλάμα)
She’s the One
Working on a Dream
Seeds
Johnny 99
Atlantic City
Raise Your Hand
Hungry Heart (λιγότερο κλάμα)
Pink Cadillac
I’m on Fire
Surprise Surprise
Prove It All Night (κλάμα)
Waitin’ on a Sunny Day
The Promised Land (γίνομαι βαρετός το ξέρω…κλάμα)
American Skin (41 Shots)
Lonesome Day
The Rising (κλάμα)
Born to Run (σπαραγμός)
* * *
My City of Ruins
Thunder Road (κλάμα, πρέπει πλέον να με έχουν πάρει χαμπάρι όλοι οι γύρω μου)
You Can’t Sit Down
American Land
Bobby Jean (κλάμα)
Dancing in the Dark (άστα να πάνε,γίναμε ελληνική ταινία…)
Twist and Shout (μαζί με ολίγο La Bamba)

Advertisements

About Press Office

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας Conn-x

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Οι νυχτες στο Twitter

  • Η ομορφιά του κινηματογραφικού κάδρου. Ανακαλύψτε τη γοητεία της αφήγησης που «κρύβεται» φανερά στην... fb.me/zIgrRFzE 9 hours ago
  • Ετοιμαστείτε για δωρεάν διάθεση άγνωστων ταινιών και κινηματογραφικών κειμένων, προσφορά του κύριου NWR. fb.me/3GcRMoiHQ 10 hours ago
  • Ναι, καλά είχατε μαντέψει! Ο Ρον Χάουαρντ ανακοίνωσε μόλις τον τίτλο του νέου spin-off του «Star Wars». fb.me/8vAL4x4ni 11 hours ago
  • Put The Blame On Mame! Με αφορμή τη σημερινή (17/10) επέτειο γενεθλίων της Ρίτα Χέιγουορθ, το cinemagazine.gr... fb.me/X2UoRABb 11 hours ago
  • Μια πρώτη παρουσίαση του δεύτερου κύκλου του «Berlin Station» που ξεκινά να προβάλλεται απόψε από την COSMOTE TV. fb.me/xknR62g0 12 hours ago

Νυχτες Πρεμιερας τελεια τζι αρ

Ημερολογιο

Ιουλίου 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιον.   Αυγ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
Αρέσει σε %d bloggers: