Το ποίημα που ενέπνευσε τον «Νώε»

Λογικά οι περισσότεροι θα έχετε σχηματίσει την δική σας γνώμη για το άνισο και αμφιλεγόμενο «Νώε» του Ντάρεν Αρονόφσκι, ο οποίος έχει δηλώσει ότι ήταν όνειρο ζωής να φέρει την δική του εκδοχή για την ιστορία στην μεγάλη οθόνη. Τώρα μπορείτε να διαβάσετε και το ποίημα που τα ξεκίνησε όλα: ο 13χρονος τότε Αρονόφσκι έγραψε το παρακάτω στο πλαίσιο σχολικής εργασίας, και αναγνωρίζει αυτό το ποίημα (το οποίο κέρδισε βραβείο σε τοπικό διαγωνισμό) ως τη στιγμή που αγάπησε το γράψιμο.

«The Dove»

by Darren Aronofsky
January 13, 1982

Evil was in the world
The laughing crowd
Left the foolish man at his ark
Filled with animals
When the rain began to fall
It was hopeless
The man could not take the evil crowd with him
But he was allowed to bring his good family.

The rain continued through the night
And the cries of screaming men filled the air
The ark was afloat
Until the dove returned with the leaf
Evil still existed.

When the rainbows reached throughout the sky
The humble man and his family knew what it meant
The animals ran and flew freely with their newborn
The fog rose and the sun shone
Peace was in the air
And it soon appeared in all of man’s heart.

He knew evil would not be kept away
For evil and war could not be destroyed
But neither was it possible to destroy peace
Evil is hard to end and peace is hard to begin
But the rainbow and the dove will always live
Within every man’s heart.

Advertisements

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

Το εξώφυλλο του νέου ΣΙΝΕΜΑ!

232

Το «Κάτω από το Δέρμα» του Τζόναθαν Γκλέιζερ μάς μάγεψε με τις αινιγματικές του αρετές και το εξώφυλλο του νέου μας τεύχους είναι ένας φόρος τιμής στην εικαστική του ομορφιά. Το δημιουργικό επιμελήθηκε η Lauren O’ Neill – δείτε μερικές από τις άλλες δουλειές της παρακάτω ή, ακόμη καλύτερα, στην ιστοσελίδα της.

Αναζητήστε το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ από τις 2 Απριλίου σε περίπτερα, τα βιβλιοπωλεία Πρωτοπορία, Πολιτεία και Ιανός, και στον κινηματογράφο Δαναό. Μείνετε συντονισμένοι στο cinemag.gr για αναλυτικό αφιέρωμα στα θέματα του νέου τεύχους – τα DVD που το συνοδεύουν είναι τα «Φάννυ και Αλέξανδρος» και «Σκηνές από Έναν Γάμο» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.

white

carri2 ghost

list

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

Η «Λιακάδα» του Γκοντρί ακόμα λάμπει

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την «Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού», της ταινίας-ευαγγέλιο των απανταχού ρομαντικών αυτού του σινεφιλικού πλανήτη, οι οποίοι ταυτίστηκαν με την ιστορία του Τσάρλι Κάουφμαν και την φρενήρη χρωματική παλέτα του Μισέλ Γκοντρί που έμελλε να αποτελέσει την ακρογωνιαία λίθο της φιλμογραφίας του.

Εικόνα

Ο Τζιμ Κάρεϊ και η Κειτ Γουίνσλετ αποτέλεσαν το ζευγάρι που προσπαθούσε να δοκιμάσει ένα παράτολμο πείραμα το οποίο θα τους βοηθούσε στο να αποφύγουν τις επώδυνες μνήμες ενός χωρισμού. Η σουρεαλιστική ματιά της ταινίας, αλλά και η ευαίσθητη ψυχή της, έφερε μια μικρή επανάσταση για τις διάσπαρτες «ραγισμένες ψυχές».

Με αφορμή την επέτειο αυτή της ταινίας, σας παρουσιάζουμε τα 20 πράγματα που ίσως δεν γνωρίζατε για αυτήν:

1. Η ταινία πήρε το όνομά της από ένα ποίημα που χρησιμοποιήθηκε και σε παλιότερη ταινία σε σενάριο του Κάουφμαν (που σκηνοθέτησε ο Σπάικ Τζόουνς), το «Στο Μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς». Το ποίημα που χρονολογείται από το 1700, τιτλοφορείται «Εloisa to Abelard» και ανήκει στο Αλεξάντερ Πόουπ.

2. Ωστόσο, η ιδέα προήλθε από έναν Γάλλο καλλιτέχνη, τον Πιερ Μπισμούθ, που συζητούσε με φίλη του το ενδεχόμενο να αποβάλλει από τη μνήμη της έναν πρώην της – η απάντησή της ήταν, μάλιστα, θετική. Ο Μπισμούθ, που τότε συνεργαζόταν με τον Γκοντρί στην παραγωγή του βίντεο κλιπ «Human Nature», παραχώρησε την ιστορία στον Κάουφμαν.

Εικόνα

3. Η πρώτη σκέψη του Κάουφμαν ήταν η ταινία να γυριστεί απευθείας σε dvd, γιατί «πρόκειται για μια ταινία που πρέπει να της αφιερώσεις πολλές θεάσεις για να την κατανοήσεις».

4. Η Γουίνσλετ ήταν η πρώτη επιλογή του Γκοντρί, αλλά εκείνη δήλωνε πως ένιωθε άγχος πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα αφού, όπως είπε, «έχει παίξει «Οφηλία» και τώρα θα πρέπει να συνεργαστεί με κάποιον που έχει παίξει στο «Ace Ventura»», ενώ ο Τζιμ Κάρεϊ τόνιζε πως «ένιωθε ενθουσιασμένος αλλά και διστακτικός καθώς θα συμπρωταγωνιστούσε με κάποια τόσο ταλαντούχο ηθοποιό».

5. Η ταινία αφορά την προσπάθεια του Κάρεϊ να «σβήσει» από τη μνήμη του την πρώην αγαπημένη του. Η εταιρεία που αναλαμβάνει αυτή την ενέργεια ομονάζεται «Lacuna» από το λατινικό «lacunar» που μεταφράζεται σαν «αμνησία ενος συγκεκριμένου γεγονότος».

Εικόνα

6. Οι χρωματικές αλλαγές στα μαλλιά της Γουίνσλετ ήταν περούκες – η Γουίνσλετ δεν είχε αντίρρηση να βάψει τα μαλλιά της αλλά ο προγραμματισμός των σκηνών σήμαινε ότι έπρεπε να αλλάζει παραπάνω από δύο φορές χρώμα μαλλιών μέσα στην ίδια μέρα.

7. Οι αυξομοιώσεις σε βάρος, ύψος και ηλικία των πρωταγωνιστών για να χωρέσουν κάτω από τραπέζια, σε σκοτεινά και υγρά ξυλινα σπίτια, αλλά και σε αχανείς παραλίες, βασίστηκαν στα ίδια εφέ που χρησιμοποίησε ο Πίτερ Τζάκσον για τις σκηνές των «μικρών» Χόμπιτ στην τριλογία του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών».

8. Στη σκηνή όπου οι δυο πρωταγωνιστές «μικραίνουν» για να κάνουν μπάνιο σε μια μπανιέρα, η Γουίνσλετ λιποθύμησε. Ο Κάρεϊ διέκοψε την λήψη, ενώ ο Γκοντρί επέμενε να συνεχίσουν, κάτι που δημιούργησε προσωρινή τριβή ανάμεσα στους δυο τους.

9. Πολλές από τις ατάκες των καβγάδων του ζευγαριού προήλθαν από τις πρόβες των ηθοποιών, οι οποίοι κλήθηκαν να αυτοσχεδιάσουν και να φέρουν και τις δικές τους εμπειρίες στους διαλόγους.

10. Η γνωριμία και η συζήτηση του Τζόελ και της Κλεμεντίν στο τρένο πριν κοπεί στο μοντάζ διαρκούσε 22 λεπτά, και γυρίστηκε σε ένα εν κινήσει τρένο, σε πραγματικό χρόνο.

Εικόνα

11. Σε συνέντευξή της στο «Empire Magazine» η Γουίνσλετ δήλωσε πως «η ερμηνεία της ως Κλεμεντίν είναι από τις πιο αγαπημένες της».

12. Η σκηνή που κατά κόρον χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως προωθητική για την ταινία, με τους πρωταγωνιστές ξαπλωμένους στον πάγο με τις ρωγμές να τους απειλούν, παρ’ολίγο να μην γυριστεί ποτέ, γιατί ο πάγος δεν ήταν «αρκετά έτοιμος».

13. Σε κάποια σκηνή της ταινίας, οι πρωταγωνιστές έρχονται αντιμέτωποι με μια παρέλαση ελεφάντων στην καρδιά της Νέας Υόρκης, κάτι που δεν υπήρχε στο σενάριο και δεν ήταν προγραμματισμένο – απλώς το συνεργείο συνάντησε την παρέλαση και ο Γκοντρί αποφάσισε να γυρίσει υλικό. Η σκηνή βέβαια έδωσε στον Γκοντρί μια εξαιρετική συμβολική στιγμή, αφού οι ελέφαντες διατηρούν από τις πλεον ισχυρές μνήμες των ζώων.

14. Για τον ρόλο του Τζόελ, πρώτες σκέψεις που έπεσαν στο τραπέζι αφορούσαν τον Νίκολας Κέιτζ, ενώ για τον ρόλο που έπαιξε ο Ελάιτζα Γουντ, από κάστινγκ πέρασε και ο -άγνωστος τότε- Σεθ Ρόγκεν.

15. Το σπίτι όπου η Κλεμεντίν και ο Τζόελ λένε αντίο, χτίστηκε πάνω στην παραλία, και το νερό που πλημμύρισε το πάτωμα ήταν το «καλύτερο δώρο» και μια εξαιρετική ευκαιρία να αποφύγουν τα ειδικά εφέ.

16. Όταν η ταινία γυρίστηκε και όλα ήταν έτοιμα για την πρεμιέρα, ο Γκοντρί φάνηκε απογοητευμένος από την επίσημη αφίσα του που έδειχνε έναν χαμογελαστό Τζιμ Κάρεϊ, κάτι που όπως ο ίδιος τόνισε «δεν ταίριαζε στην σπαρακτική φύση της ταινίας, που στεκόταν απέναντι σε ο,τι μέχρι τότε θεωρούνταν ρομαντική κωμωδία».

Εικόνα

17. Ωστόσο η ταινία απέφερε στους δημιουργούς σχεδόν 80 εκατομμύρια δολάρια συνολικών εισπράξεων, ένα Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου, μια υποψηφιότητα για την ερμηνεία της Κέιτ Γουίνσλετ και έναν (ειρωνικό) «επώδυνο» χωρισμό του Μισέλ Γκοντρί από την κοπέλα του.

18. Υπήρχαν αρκετές σκηνές στις οποίες ο Γκοντρί επενέβαινε εν αγνοία των πρωταγωνιστών για να μπορέσει καλύτερα να «κλέψει» τις αντιδράσεις τους. Σε μια από αυτές, η Κλεμεντίν χάνεται μέσα στην πόλη κατά την διάρκεια της παρέλασης. Η Γουίνσλετ όντως εξαφανίζεται από το γύρισμα (εν γνώση του Γκοντρί) κάτι που ο Τζόελ (Τζιμ Κάρεϊ) δεν το γνωρίζει, και όταν το συνειδητοποιεί, την αναζητά. Στην πραγματικότητα, ο Κάρεϊ φωνάζει «Kέιτ;» και οχι «Κλεμεντίν;».

19. Το 2008 ο Μισέλ Γκοντρί και ο Πιερ Μπίσμουθ συνεργάστηκαν ξανά , αυτή τη φορά για την μικρού μήκους ταινία «The All-Seeing Eye» . Στην ταινία, όσο η κάμερα γυρίζει περιμετρικά ενός διαμερίσματος στο Παρίσι, στην τηλεόραση παίζει η «Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού». Σε κάθε περιστροφή του δωματίου, όλο και περισσότερα αντικείμενα εξαφανίζονται, μέχρι που στο τέλος μένει ένας κενός λευκός χώρος.

20. Σε ένα αρχικό πλάνο για την ταινία, η πλοκή τοποθετούνταν στο μέλλον, όπου η Κλεμεντίν είχε καταφέρει να «σβήσει» τον Τζόελ από τη μνήμη της, ενώ εκείνος όχι.

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

Δυο ταινίες του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν στο νεο τεύχος του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ

Είναι σχεδόν αδύνατον να ξεχωρίσει κανείς τις καλύτερες στιγμές της έξοχης φιλμογραφίας του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν – καθεμία από αυτές κατόρθωσε να αφήσει το δικό της στίγμα στην ιστορία του κινηματογράφου και σε δεκάδες συναδέλφους και καλλιτεχνικούς απογόνους του Σουηδού σκηνοθέτη. Με αφορμή το μεγάλο αφιέρωμα του τεύχους στις τηλεοπτικές δημιουργίες σπουδαίων κινηματογραφιστών, επιλέξαμε δύο αριστουργήματα που ο Μπέργκμαν σκηνοθέτησε αρχικά ως μίνι σειρές για τη μικρή οθόνη, αλλά στη συνέχεια προβλήθηκαν με τεράστια επιτυχία και στη μεγάλη. Την κινηματογραφική τους εκδοχή μπορείτε να απολαύσετε στο διπλό DVD που κρατάτε στα χέρια σας.

Φάννυ και Αλέξανδρος («Fanny och Alexander», 1982)


το τρέιλερ της ταινίας «Φάννυ και Αλέξανδρος»

Η Φάννυ και ο Αλέξανδρος είναι δύο παιδιά που μεγαλώνουν ευτυχισμένα σε μια θεατρική οικογένεια, αλλά η ζωή τους αλλάζει δραματικά μετά τον θάνατο του αγαπημένου τους πατέρα και τον γάμο της μητέρας τους με έναν αυταρχικό ιερωμένο, με συντηρητικό τρόπο ζωής και πουριτανικές μεθόδους διαπαιδαγώγησης, ο οποίος τους φέρεται τυραννικά. Εκείνα αναπολούν τις παλιές ευτυχισμένες μέρες και κάποια στιγμή αντιδρούν.

Το βραβευμένο με τέσσερα Όσκαρ κύκνειο άσμα του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, εν μέρει αυτοβιογραφικό, χωρά τις φιλοσοφικές ανησυχίες, το αλάνθαστο αφηγηματικό ένστικτο, και τη σκηνοθετική ιδιοφυΐα του Σουηδού σκηνοθέτη μέσα σε μια συγκινητική, επικών διαστάσεων ιστορία. Ένα πραγματικό αριστούργημα.

Σκηνές από Eναν Γάμο («Scener ur ett äktenskap», 1973)


η εναρκτήρια σκηνή της ταινίας «Σκηνές από Έναν Γάμο»

Ο Γιόχαν και η Μαριάν ξεκινούν τη φαινομενικά ευτυχισμένη κοινή ζωή τους, σύντομα όμως χωρίζουν. Τσακώνονται, τα ξαναβρίσκουν, απομακρύνονται, και ξαναπαντρεύονται – όχι όμως μεταξύ τους. Δέκα χρόνια μετά το διαζύγιό τους, αποφασίζουν να ξαναβρεθούν και να περάσουν μαζί ένα σαββατοκύριακο στην εξοχή.

Ένας γάμος με ημερομηνία λήξης και μια αγάπη που θα διαρκέσει για πάντα βάζουν τελεία στη θεματική της «αγωνίας του ζευγαριού», η οποία απασχόλησε τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν από την αρχή της καριέρας του. Άλλωστε, όπως είχε δηλώσει και ο ίδιος, μπορεί το «Σκηνές από Έναν Γάμο» να του πήρε τέσσερις μήνες για να το γυρίσει, αλλά του πήρε μια ζωή να το βιώσει.

Το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ κυκλοφορεί στις 2 Απριλίου σε περίπτερα, στα βιβλιοπωλεία Ιανός, Πρωτοπορία και Πολιτεία, και στον κινηματογράφο Δαναό.

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

Ο Αρονόφσκι επιμένει να κοιτάζει «αλλιώς» τον «Νώε»

Με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας, ο Αρονόφσκι δημιούργησε ένα διαφορετικό καλλιτεχνικό σχέδιο που «μπερδεύει» τα ηλεκτρονικά μέσα με την ζωγραφική και την γραφιστική, καθως ζήτησε από περισσότερους από 50 καλλιτέχνες να καταθέσουν την δική τους οπτική πάνω στην μεγαλεπήβολη ιστορία του πιστού Νώε.

Το αποτέλεσμα, άκρως εντυπωσιακό, εκτίθεται σε γκαλερί στη Νεα Υόρκη, αποσπώντας ευμενή σχόλια, και δείχνει την διάθεση του Αρονόφσκι να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα την καλλιτεχνική του έμπνευση για το κεφάλαιο αυτό της Παλαιάς Διαθήκης, φτιάχοντας μια αμφίδρομη με το κοινό πλατφόρμα που προωθεί με διαφορετικό τρόπο την σκηνοθετική του δουλειά.

aronof9

aronof1

aronof2

aronof3

aronof4

aronof5

aronof6

aronof7

aronof8

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

Ο «ίσιος» κόσμος του Γουες Άντερσον

Σαν να σκηνοθετεί με τον χάρακα, σαν να θέτει τους ηθοποιούς του στο κέντρο των σκηνών, σαν να κινεί την κάμερα χωρίς να την «γείρει» λεπτό. Κάπως έτσι φαίνεται πως σκηνοθετεί ο Γουες Άντερσον, ένας από τους πλέον γνωστούς δημιουργούς για το ιδαίτερο στυλ των ταινιών του και για την ικανότητά του να χτίζει ολόκληρους κόσμους από την αρχή για να «στριμώξει» μέσα του, τους καινούργιους του ήρωες.

Στο παρακάτω βίντεο, φαίνεται ξεκάθαρα πόσο λεπτομερής είναι η τεχνική του Γουες Άντερσον όταν θέλει να διηγηθεί ένα παραμύθι με εικόνες.

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

The Full Metal Jacket Diary

Όταν ο Στάνλει Κιούμπρικ γύριζε το «Full Metal Jacket», ο Μάθιου Μοντίν, που πρωταγωνιστούσε στην ταινία, τραβούσε φωτογραφίες από τα παρασκήνια με μια δανεική μικρή φωτογραφική μηχανή, τις οποίες χρησιμοποίησε για να φτιάξει ένα application, που ταξιδεύει τους «πιστούς» του Κιούμπρικ, πίσω από την θρυλική ταινία.

Ο Μοντίν, ως πρωταγωνιστής της ταινίας, είναι και το κύριο πρόσωπο και του application, παρουσιάζοντας άγνωστο ημερολογιακό υλικό από το 1984 μέχρι και το 1986 και περισσότερες από 400 φωτογραφίες, που οι περισσότερες τραβήχτηκαν από τον ίδιο και τους συμπρωταγωνιστές του Άλεκ Μπάλντουιν και Βίνσεντ Ντ’ Ονόφριο.

Το αποτέλεσμα είναι άκρως εντυπωσιακό και μετράει περισσότερο από 4 ώρες υλικού. Όπως ο Μοντίν δήλωσε στο περιοδικό «WIRED», «αυτό που ήθελα να δημιουργήσουν ήταν κάτι για το οποίο ο Κιούμπρικ θα ένοιωθε υπερήφανος».

Image

Image

Image

Image

Image

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

Σινεμά βγαλμένα από τη χρυσή εποχή του κινηματογράφου

«Το «ακριβότερο» συναίσθημα που ποτέ μου βίωσα έλαβε χώρα μέσα σε μια σκοτεινή αίθουσα, και όχι μπροστά από ένα smartphone ή μια τηλεόραση». Ταδε έφη Φράνκ Μπόχμποτ, ένας Γάλλος -με έδρα το Μπρούκλιν- φωτογράφος που, στο νέο του βιβλίο με γενικό τίτλο «Cinema», επιχειρεί να μεταφέρει την μαγεία του σινεμά μέσα από φωτογραφίες σε ένα συλλεκτικό λεύκωμα.

Αυτό που χαρακτηρίζει τις σημερινές αίθουσες των (επί το πλείστον multiplex) σινεμά είναι η μυρωδιά των ποπ κορν και οι κολλημένες στο πάτωμα πατημασιές από κάποιο αναψυκτικό. Όποιος όμως ανατρέξει μερικές δεκαετίες πριν, θα συνειδητοποιήσει οτι οι χώροι των αιθουσών στα σινεμά έμοιαζαν βγαλμένα μέσα από ταινίες, μεγαλεπήβολοι και ιδιαίτεροι, όμορφοι και συνάμα απόκοσμοι.

Ο Μπόχμποτ επιχειρεί να αντιπαραβάλλει την ουσία με το περιεχόμενο, τονίζοντας πως ανεξάρτητα από τις ταινίες που προβάλλουν τα συγκεκριμένα «παλάτια», το μάτι επικετρώνεται στην αισθητική των αιθουσών και στο πόσο προσεγμένες είναι. Το οτι φωτογραφίζει αυτές τις αίθουσες άδειες από ζωή, τις κάνει να μοιάζουν βγαλμένες από ταινία ενος «ρομαντικού θρίλερ», όπου εκατοντάδες θεατές μπορούν να δουν τον εαυτό τους να κάθεται ανάμεσα στις καρέκλες, περικυκλωμένος από την παράξενα και απόκοσμα νοσταλγική ατμόσφαιρα.

Πολλές από αυτές τις αίθουσες επιβίωσαν μέσα στον χρόνο χάρη των ανακαινίσεων, καθώς αρκετά χρονολογούνται από τις αρχές του περασμένου αιώνα. Δείτε παρακάτω τις αίθουσες:

Image«Alameda Theatre», Καλιφόρνια

Image

«The Paramount Theatre III», Όκλαντ, Καλιφόρνια

Image

«The Paramount Theatre II», Όκλαντ, Καλιφόρνια

Image

«Chinese Theatre ΙΙ», Χόλιγουντ, Καλιφόρνια

Image

«Chinese Theatre II», Χόλιγουντ, Καλιφόρνια

Image

«Paramount», Καλιφόρνια

Image

«Orinda Theatre», Καλιφόρνια

Image

Το «Alameda Theatre» άνοιξε για πρώτη φορά το 1932 στην Καλιφόρνια, και έκλεισε το 1979. Ωστόσο, το 2005 αποφασίστηκε η ανακαίνισή του.

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

Ένα άδειο σινεμά στη μέση της ερήμου

Κάπου στην βόρεια πλευρά της χερσονήσου του Σινάι στην Αίγυπτο υπάρχει κρυμμένο από την άμμο μέσα στην αχανή έρημο, ένα ιδιαίτερο «αξιοθέατο». Εκατοντάδες άδειες καρέκλες που κάποτε (θα) υπήρξαν μέρος ενος πολυτελούς σινεμά.

Ο Εσθονός φωτογράφος Κουάπο Κίκας πρόσφατα βρέθηκε στην περιοχή και φωτογράφισε τα απομεινάρια. Όπως ο ίδιος γράφει στο προσωπικό του blog, το σινεμά χτίστηκε από έναν Γάλλο επιχειρηματία, όχι πολύ καιρό πριν, oι θέσεις και ο προβολέας εγκαταστάθηκαν εκεί από το γειτονικό Κάιρο και η οθόνη έμοιαζε από μακριά με μεγάλο κατάρτι πλοίου.

Ωστόσο, οι ντόπιοι ποτέ τους δεν είδαν «με καλό μάτι» αυτή την πρωτοβουλία και δεν επέτρεψαν να προβληθεί καμία ταινία στο ιδιαίτερο αυτό σινεμά, με αποτέλεσμα να μείνει εκεί ανεκμετάλλευτο, έρημο και «εντυπωσιακό».

Image

Image

Image

Image

Image

 

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

Η Ρόμι Σνάιντερ ζωντανεύει μέσα από «άγνωστα» κλικ

Πέρασαν 32 χρόνια από τότε που η Ρόμι Σνάιντερ έφυγε πριν κλείσει τα 45 της χρόνια. Είχε προλάβει όμως να αφήσει το στίγμα της στο κινηματογραφικό πανί, ως μια εξαιρετική ηθοποιός και μια πανέμορφη γυναίκα.

Την δεκαετία του ’70, η Σνάιντερ βρέθηκε στη Ρώμη για γυρίσματα και συνάντησε την φωτογράφο Εύα Σερένι, η οποία απαθανάτισε την γνωστή ηθοποιό σε πόζες που η ίδια η Σνάιντερ απαγόρευσε να δημοσιευτούν. Όλα αυτά μέχρι το 1998, όταν και κυκλοφόρησε ένα φωτογραφικό λεύκωμα με τίτλο «Η Ρόμι στην Ρώμη» όπου η Σερένι συμπεριέλαβε και τις «απαγορευμένες φωτογραφίες». Δείτε τις παρακάτω:

Image

Image

Image

Image

Image

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Μόνιμος σύνδεσμος

Οι νυχτες στο Twitter

Νυχτες Πρεμιερας τελεια τζι αρ

Ημερολογιο

Μαρτίου 2014
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.   Απρ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31